GOD IN NEDERLAND
Enkele maanden geleden verscheen voor de vierde keer in veertig jaar het
rapport “God in Nederland”, waarin onderzocht wordt, hoe de christelijke kerken
en godsdienst er in Nederland voorstaan. Waar geloven de Nederlanders in? In hoeverre voelen
ze zich nog gebonden aan de kerken? En als dat niet zo is, welke nieuwe vormen van
spiritualiteit zijn daarvoor dan in de plaats gekomen? Waarom wordt het geloof steeds meer
teruggedrongen naar de persoonlijke levenssfeer en hoe moet het verder met de plaats van
religie in het publieke domein? Belangrijke vragen, die niet zo maar uit de weg gegaan kunnen
worden.
De kille cijfers spreken simpelweg voor zichzelf: de kerken boeren steeds verder achteruit.
Steeds minder mensen noemen zich kerks (16%) en voor de jongere generatie is de kerk al
helemaal buiten beeld aan het raken.
Het is te begrijpen, dat de gevestigde kerken ach en wee roepen en oproepen tot
evangelisering. De ménsen moeten namelijk veranderen, de kerken niet, want zij
verkondigen eeuwige waarheden. Intussen vergeten zij, dat de ons overgeleverde traditie
opnieuw eigentijds vertaald zou moeten worden. Het geloof kan zich niet blijven bedienen
van geloofsvoorstellingen, die hun wortels in de antieke tijd hebben, maar zich niet meer
verhouden tot het huidig verstaan van de werkelijkheid.
Daarom gaan mensen hun geloof steeds meer zelfstandig invullen. Naar analogie van mensen
die met elkaar een LAT-relatie hebben (Living Apart Together), hebben gelovige mensen
vandaag met elkaar een BAT-relatie (Believing Apart Together). Geloven is vandaag een
persoonlijke zoektocht van mensen geworden. Die zoektocht is breed, omdat de Eeuwige die we
God noemen, in alles wat leeft als levensbeginsel aanwezig is. Zo gezien is er dus een
uitgesproken positieve ontwikkeling gaande.
Het rapport ontdekt daarom naast de afkalvende kerkverbondenheid een nieuwe interesse voor
religie en spiritualiteit. Religie is een dynamisch begrip geworden. De mens van vandaag is
gericht op innerlijke beleving. Te hopen is, dat mensen die zo zoekende zijn, elkaar zullen
vinden, om de kerk een nieuw gezicht te geven.
De conclusies van het rapport ontkennen en doen alsof er niets aan de hand is, staat gelijk
met de kop in het zand steken en feitelijk meewerken aan de verdere afbraak van de kerk.
Dat zou in de letterlijke zin zonde zijn!
Ton Baeten
U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een
vrijwillige bijdrage op één van
de rekeningen van de
Abdij van Berne te Heeswijk:
Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage')
Voor buitenlandse abonnee's:
Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U
|
Alle vorige afleveringen van
Stukwerk-online zijn te vinden op
www.abdijvanberne.nl.