IN VERWACHTING
Bauke Jan van Kampen

Een paar maanden geleden fluisterde mijn zoon mij in het oor: 'het wordt een jongetje'. Ik realiseerde mij: 'ik krijg een kleinzoon, zoon van mijn zoon en schoondochter. Voordat ik nog iets kon vragen hoorde ik meteen dat 'alles goed was', de techniek liet daarover nauwelijks enige twijfel bestaan. Tweeduizend jaar geleden hoorde ook Maria: 'het wordt een jongetje'. En 'alles was goed': Zoon van de Allerhoogste, Wonderbare Raadsman, Eeuwige Vader, Vredevorst, wat wil je nog meer! Maar Maria had nogal wat aanvullende vragen. Gabriël stelde gerust, het zag er allemaal hoopvol uit, 'wacht maar rustig af', zei hij,' 't is advent.' Of het nu Gabriël was of een echoscopie het blijft spannend. Het was niet zozeer de vraag, wat wordt het, maar wat zal er van hem worden? Maria wist het niet - bovendien, wat Gabriël had voorspeld was toch niet te bevatten - en iedere ouder die een kind krijgt weet het ook niet, grootouders al helemaal niet.

Toch heb je als ouder een beeld van je kind. Niet direct, maar gaandeweg zijn of haar ontwikkeling wordt duidelijk wat voor soort mensje de wereld rijker is geworden. Vragen als: 'zal hij de wereld verbeteren' vinden we doorgaans wat te hoog gegrepen, maar we hopen misschien toch wel dat hij of zij dàt kan doen wat wij als ouder niet hebben gekund. En wij hebben al zoveel meer kunnen doen dan onze ouders. Wat verwachten wij van onze kinderen? Zijn het ook kinderen van de Allerhoogste, zullen het wonderbare raadslieden worden of vredevorsten? We zijn geneigd deze vraag categorisch met 'nee' te beantwoorden. Maar misschien is het zinvol er nog even wat langer over na te denken. Ze zullen niet allemaal op een groot plein met gespreide armen voor een tank gaan staan om erger te voorkomen. De meeste van onze kinderen zullen niet in de geschiedenis-boeken worden genoemd, maar zegt dat iets over de waarde en betekenis van hun leven? Het kind van Maria leefde niet lang, maar hij heeft wel in dat korte leven laten zien waar het om ging.

Is het niet te pretentieus om de geboorte van je kind of kleinkind te vergelijken met de geboorte van Jezus? We leven anno 2007 op één van de rijkste plekjes op aarde. Welvaart staat hoog in het vaandel, er wordt veel, ja heel veel, aan opgehangen. Op elke dreiging van welvaartsvermindering reageren we als door een wesp gestoken. Gelukkig valt tegenwoordig het woord welzijn wat vaker. En dat heeft zo zijn redenen. Zijn we misschien wat te ver doorgeschoten in ons streven naar materieel gewin? En lag aan de basis daarvan niet mogelijk een deel van de erfenis die wij aan de huidige generatie hebben doorgegeven? Zal een volgende generatie misschien inzien dat het ook anders kan? Daarom is elke geboorte een teken van hoop, een mogelijkheid om een steentje bij te dragen aan dat welzijn waarnaar we zo hartstochtelijk op zoek zijn. Elke poging daartoe maakt je een kind van de Allerhoogste, een vredevorst. En dan mag je best even aan Maria en haar kind denken. Dat is het hoopgevende van Advent.

Boekentip Sytze de Vries: De mens in het kind

U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor buitenlandse abonnee's: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U

Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op www.abdijvanberne.nl.