KOM NAAR DE BRON
Henny Groote Schaarsberg

Laatst was ik op bezoek bij een afdeling ouderen in een verpleeghuis. Terwijl ik in gesprek was in de huiskamer legde Sjef zijn hand op mijn schouder: 'Ik heb een schilderijlijstje, wil je dat hebben. Het ligt op mijn kamer.' Even later loop ik naar de kamer van Sjef. Hij zit aan tafel. Voor hem ligt een foto van zijn gezin uit 1974 en een leeg fotolijstje.
'Zal ik de foto weer in het lijstje doen?', vraag ik. 'Da's goed', klinkt het. Na enig knutselen zit de foto weer in het lijstje. 'Mooie foto, Sjef, vijf kinderen van je staan er op en je vrouw. Waarom heb je de foto eigenlijk uit het lijstje gehaald? '
'Tja, ik dacht dan lopen ze van de foto af naar me toe. Ik moet lachen.
Sjef lacht ook: Ze moesten allemaal lachen, de verpleging, maar zo nu en dan een praatje maken ... zonder dat kan ik niet. '
'Dan moet je het lijstje maar zelf houden en niet aan mij weggeven hè Sjef. Dan kun je hen er zo nu en dan uithalen.'
Ja, ja, ik houd het graag,' besluit hij toch maar.

Onderweg naar huis mijmer ik verder over de mooie manier waarop Sjef uitdrukking gaf aan 'levenszin'.
Even een praatje, de ontmoeting met een ander, als bron van leven. Hij heeft duidelijk moeite met het feit dat hij het initiatief tot ontmoeten veelal uit handen moet geven. Op zijn eigen manier probeert hij dan toch die lieve anderen, zijn vrouw en kinderen, binnen zijn bereik te brengen.

Jong of oud, mensen zijn van Godswege begiftigd met het verlangen naar ontmoeting met de ander.

Afgelopen zondag vierden we de doop van Jezus in de Jordaan. Boven Jezus opent zich de hemel en wij mogen het woord gesproken uit de hemel zo verstaan: 'Jij bent mijn geliefde zoon, mijn geliefde dochter. Ik heb welbehagen in je.'

Het zou goed zijn als we dit verband blijven zien, want ouderdom gaat gepaard met veel verlies. Verlies aan vitaliteit, aan lichaamsfuncties of geestkracht. Maar er is iets dat niet verloren gaat: een mens is uit God geboren.

Uit God geboren zijn impliceert een verlangen naar ontmoeting met eeuwigheidswaarde. Dat goddelijk-menselijk verlangen overschrijdt de grenzen van het eindige leven. Geen verlies aan decorum of verstandelijke vermogens kunnen daar tegenop.

De foto staat voor Sjef op tafel.

'Mijn vrouw leeft niet meer', zegt Sjef, 'maar soms doe ik net of ze er nog is. Ik mis haar ...ik ben heel gelovig.' Een traan valt op de tafel.

'Morgen komt mijn zus, we gaan mens-erger-je-niet spelen. Ze komt elke week.'

Boekentip Evelien Lust: Help jij mij tot ik sterf?

U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor buitenlandse abonnee's: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U

Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op www.abdijvanberne.nl.