VEERTIG DAGEN LANG
Ton Baeten

Deze aflevering van Stukwerk ontvangt u een dag voordat de Carnavalsviering losbarst. Waar voorheen Carnaval een afscheid betekende van het normale leven ter voorbereiding op de Vastentijd, is de viering van Carnaval in feite los komen staan van de voorbereiding op de Vastentijd en in het verlengde daarvan van de Paasviering. Het is een soort voorjaarsfeest geworden, ofschoon het dit jaar wel erg vroeg valt vanwege de vroege Paasdatum van 23 maart.

Je hoort tegenwoordig nog al eens de opmerking: "Waarom kunnen Moslims wel de Ramadan onderhouden - een tijd waarin ze zich van zonsopgang tot zonsondergang moeten onthouden van eten en drinken - , terwijl de christenen tijdens de Vastentijd geen regels van onthouding meer kennen?" Inderdaad hebben wij geen juridische voorschriften meer, die ons verplichten tot lichamelijk vasten zoals vroeger, maar dat wil nog niet zeggen, dat wij ons geen beperkingen mogen opleggen ten aanzien van eten en drinken. Dat kan in bepaalde gevallen zelfs heel goed zijn, alleen al gezien het feit dat de westerse mens steeds meer in gewicht toeneemt.

Ik denk echter dat de bedoeling van de Veertigdagentijd - een naam die de plaats heeft ingenomen van de vroegere Vastentijd - verder gaat dan het zich onthouden van eten en drinken. De Veertigdagentijd herinnert ons immers aan de uittocht van het Joodse volk uit het slavenland van Egypte - een tocht die veertig jaar lang duurde - naar het beloofde land van bevrijding, Kanaän. De Veertigdagentijd is daarom in de Kerk beeld geworden van het menselijk leven, waarin van alles gebeurt: geluk en vreugde, ellende en verdriet, ziekte en dood, geloof en ongeloof, zoals ook de Joden tijdens de woestijntocht ondervonden.

De Veertigdagentijd nodigt ons daarom uit, om ons te bezinnen op onze opdracht als gelovige mensen in deze wereld ondanks alles wat ons overkomt. We zouden ons bewust moeten worden, dat de hele wereld van ons geloof berust op een werkelijkheid die nog niet zichtbaar aanwezig is, een nieuwe wereld die van God afkomstig is en waaraan wij onze medewerking moeten geven. Zij is al in stilte aanwezig in mensen, die naar Gods bedoelingen willen leven. In de grote werkelijkheid van onze wereld is zij echter nauwelijks speurbaar en zichtbaar.

Waar het woord 'vasten' oorspronkelijk betekent 'vast maken' , 'bindend verklaren' mogen we daarin lezen, dat 'vasten' ook iets te maken heeft met 'vast wórden', stevig in je schoenen komen staan. Of anders gezegd: in deze weken moeten we tot een werkelijkheid worden, die beantwoordt aan Gods bedoelingen. Wij zouden moeten doordringen tot in het binnenste van ons bewustzijn, om daar te ontdekken, wat de Eeuwige van ons verwacht. Zoals Augustinus het uitdrukt: "Wijzelf, wij zijn buiten, vreemden voor onszelf en wij kunnen pas tot bij onszelf geraken, als wij totaal openstaan voor God".

Wij moeten ons niet opsluiten in een voorbij verleden dat achter ons ligt. We zullen God daar moeten zoeken, waar de mensen om ons heen zich vandaag bevinden. Dat kan alleen door ons leven steeds menselijker dimensies te geven door het ruimer te maken en hartelijker. We zouden onze relaties met elkaar moeten herzien, nieuw en fris maken. Gods gelaat zou erin zichtbaar moeten worden door onze menselijkheid en hartelijkheid. Dit is wellicht belangrijker dan ons te onthouden van spijs en drank, hoewel ook dat niet onbelangrijk is.

Boekentip Lynne M. Baab: Vasten

U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor buitenlandse abonnee's: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U

Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op www.abdijvanberne.nl.