Zwitserlevengevoel
Margaret de Groot-Vlasveld
De langste dag, het begin van de zomer en dit jaar ook het begin van mijn vakantie. Heerlijk om een paar weken vrij te zijn, zonder agenda. Ik kijk uit naar de ontmoetingen in die weken met reisgenoten, de verwondering voor natuur en cultuur. Als ik nadenk over de invulling van vrije weken, mijmer ik wel eens hoe het zou zijn als ik, weliswaar pas over tien jaar, van mijn pensioen mag genieten.
Zou ik dan een zee van tijd over houden of vullen mijn dagen zich met taken waar ik nu nog geen weet van heb? In gesprekken met ouderen die, korte of lange tijd met pensioen zijn, hoor ik vaak zeggen dat ze het drukker hebben dan ooit. Voor sommigen van u een herkenning? Als u vitaal blijft, voelt u zich mogelijk thuis bij de reclame van het zwitserlevengevoel, waarin het ideaal voor levenslustige pensionado’s wordt geschetst. Het woord ‘Zwitserlevengevoel’ staat zelfs in de veertiende editie van de dikke Van Dale: Onbekommerd gevoel, met name ten aanzien van de postactieve levensfase, gebaseerd op het vertrouwen dat men in financieel opzicht onbezorgde oude dag tegemoet gaat; genoemd naar de Nederlandse verzekeringsmaatschappij Zwitserleven.
Is mijn welzijn na mijn pensioen alleen afhankelijk van een financiële onbezorgdheid? In de uitspraak geld maakt niet gelukkig, maar het is wel handig als je het hebt zit een kern van waarheid. Er zijn echter zoveel meer aspecten die bijdragen aan ons welzijn tijdens de derde levensfase. Onze gezondheid staat bovenaan. We wensen elkaar bij een verjaardag of met Nieuwjaar een goede gezondheid toe. Wetend dat ouder worden gepaard gaat met grijze haren, een rimpelige huid en ontkalkte botten is een proces van evolutie. Daar zijn we op voorbereid. Hoe anders wordt het als we te maken krijgen met een chronische ziekte, pijn, verzwakking of als we te horen krijgen dat een ongeneeslijke ziekte ons treft. Er voltrekt zich dan een revolutie in ons.
Op een emotioneel en psychische laag zijn persoonlijke gevoelens als bron van welzijn. Er zijn mooie momenten van blijheid en dankbaarheid voor wat ons gegeven is. Daarnaast momenten waarop we voelen dat verlies van geliefden een pijnlijke confrontatie is met verdriet en gemis. Bij zorg om een gezinslid vanwege bijvoorbeeld drugs- of alcoholproblemen, bij familieruzies of verbroken contacten zijn gevoelens van eenzaamheid, angst en onzekerheid herkenbaar. De contacten met de omgeving worden anders, als je je lichamelijk of emotioneel niet goed voelt. Schuld of schaamte kan een sociaal isolement veroorzaken. We willen immers gelukkig lijken voor de buitenwereld.
Onder deze aspecten van welzijn ligt de fundamentele vraag: Wat is de zin van mijn leven? Uiteindelijk zal ieder die vraag stellen, hopend dat we niet voor niets leven. Als we de balans opmaken komen vragen naar boven of wat er goed of fout gegaan is? Wat zijn voor mij normen en waarden die betekenis geven? Kan ik aanvaarden wat er gebeurd is? Mag mijn leven er zijn zoals ik het geleefd heb?
Onze toekomst ligt in het verleden. Als we het aandurven in de achteruitkijkspiegel van ons leven te kijken, de balans op te maken, zal het geestelijke aspect van welzijn ruimte maken om te leven vanuit ons diepere zijn, zowel op lichamelijk, emotioneel als sociaal vlak.
De langste dag, het begin van de zomer. Een paar weken leven met de dag, kijkend in de spiegel van ons leven, op zoek naar perspectief om in de herfst goed ouder te worden.
U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de
rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor
buitenlandse abonnee's: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U |
Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op
www.abdijvanberne.nl.