Oud & Nieuw Geheim
Margaret de Groot-Vlasveld, pastoraal werker
Aan het begin van 2010 wensen we elkaar een zalig, gezegend en vooral een gezond Nieuwjaar. Een jaar dat als een onbeschreven blad voor ons ligt. Diep in ons ligt een verlangen dat geheimzinnig is, vol van geheime en verborgen zin. In dit verlangen nemen we mee wat er in ons leven gepasseerd is aan liefde, hoop, wanhoop, angst, boosheid, verdriet en teleurstelling. We dragen kleine en grote geheimen mee. Geheimen van geluk en geloof, van liefde en vriendschap die tot zegen zijn. Geheimen, van vernedering, schaamte en schuld, die ons in bezit nemen.
Zondagavond jl. keek ik naar de reünie van de klas van Anne Frank. Herinneringen zijn gedeeld, stille herinneringen die als een geheim ruim zestig jaar zijn bewaard. Niet omdat niemand het verhaal mag horen, eerder dat het te pijnlijk is om ze te vertellen. Welke luisteraar kan omgaan met de wreedheden die plaats hebben gevonden? Wanneer er geen luisterend oor is, stollen herinneringen die als een zware last mee getorst wordt.
Het lijkt me dat de herinneringen aan de oorlogsverhalen nu meer tot leven komen. Het kan nog om het, op de valreep, te horen van hen die het uit eigen ervaring kunnen en durven te vertellen. Doorgeven aan jongere generaties die geen weet hebben van deze gruwelijkheden en het hopelijk niet zelf zullen meemaken. Vanuit begrip en respect voor de diep doorleefde verhalen ligt het verlangen om een nieuwe tijd in te gaan waarin veroordeling om ras en geloof ooit tot het verleden zal behoren. Het klinkt idealistisch, maar toch.
Het meedragen van geheimen die het daglicht niet kunnen verdragen is zwaar. Vaak wordt het verzwegen vanuit schuld en schaamte dat een gebeuren veroordeeld wordt door de omgeving. Frequent hoor ik van hen die hun verhaal aan mij toevertrouwen, dat o.a. een biecht die afgesloten werd met, zoals het toen genoemd werd het Schuifje, een levenslang trauma geeft. De zonden van toen werden een onbespreekbaar geheim dat leidde tot isolement en eenzaamheid. Net zoals familiegeheimen die verstikkend kunnen zijn wanneer bv. een NSB verleden of een ongewenst kind onbespreekbaar is. Wat een tegenstelling met de normen en waarden van 2010, waarin het onbegrijpelijk is dat bv. homosexualiteit en anticonceptie tot zonden worden gerekend.
Een geheim draag je altijd met je mee, het is altijd aanwezig. Door het moeten zwijgen is het hart er vol van. Een geheim vraagt herkenning en erkenning om verstaan te worden. Soms gaat er een zoektocht aan vooraf om een veilige plaats te vinden waar, zonder oordeel, geluisterd wordt. Afhankelijk van iemands Godsbeeld durft men het neer te leggen bij God. Geloof in een liefdevolle God zal mogelijk meer vertrouwen schenken dan in een God als rechter over goed en kwaad. Op internet is een aparte site die veilig genoeg lijkt om geheimen aan te vertellen. Is het niet vreemd dat het wereld-wijde-web veilig genoeg is om ons hart uit te storten, in de anonimiteit? Sommige televisieprogramma’s lijken ook die kracht te hebben, de journalist met camera is een schouder om op uit te huilen.
Geheimen, ze horen bij het leven. Als we ze dragen en verdragen zijn ze onze metgezel op weg naar het nieuwe jaar, in verbondenheid met het grote Geheim. Zalig Nieuwjaar.
U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de
rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor
buitenlandse abonnee's: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U
|
Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op
www.abdijvanberne.nl.