10 juni 2019: Maria, Moeder van de Kerk

Handelingen 19,1b-6a en Johannes 14,2.15-17, C-Jaar

VERKONDIGING

Wij hebben de finale verloren, de voetbalvrouwen moeten nog beginnen aan hun toernooi. Het is Tweede Pinksterdag en de geest is gister nedergedaald. Vandaag de feestdag van Maria, Moeder van de Kerk. Dat is het. Dit zijn de onderwerpen voor vandaag. Bijna zou ik u vragen: roept u maar, waar zullen we het over hebben. Dat ga ik niet doen want dat zou weinig respect tonen voor de onderwerpen.

Maria, Moeder van de Kerk, een nieuwe feestdag, een feestdag die nu 1 jaar oud is. Ik noem hem want het is een beslissing van onze Paus en een decreet van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten.
Jammer dat onze kerk zo weinig doet met en voor onze actieve vrouwen in de Kerk. Een feestdag is goed maar actief beleid is beter. Omdat zij, net als Maria, gevuld zijn met de Heilige Geest. Gevuld met kracht om zo te kunnen spreken over die God van ons mensen. Leermeesters zijn van dat nieuwe Jeruzalem.

Gisteren hebben wij kunnen luisteren naar de woorden van Pinksteren. Het klassieke verhaal, vurige tongen en alle talen van de wereld. Zo laten wij zien dat de Geest was nedergedaald bij zijn leerlingen. Halleluja ingewisseld voor de Geest. Een stap in de ontwikkeling van de leerlingen.
De doop van Johannes kon ten tijde van het leven van Jezus vrienden vervangen worden door de doop van Paulus. In de naam van de Vader, van de Zoon en Heilige Geest. Klaar om het woord van God te verstaan. De vrienden van Jezus hadden Pasen, hadden Hemelvaart achter de rug. Wilden spreken over hun vriend, wilden het uitschreeuwen wat de nieuwe wereld was, wilden getuigen van hun God, die God van de verrezen Heer. Pas nadat ze de Geest hadden ontvangen konden ze werkelijk spreken over die nieuwe God.

Kunnen wij spreken over die Nieuwe God? Hebben wij woorden of is het voor ons nog te groot om het te doen? Zijn wij nog niet gevuld met die Heilige Geest?
We moeten het klein houden. Amen zeggen, Ja zo is het! Een bevestiging van wat er gezegd is. Een bevestiging dat God gesproken heeft, dat wij Zijn woord hebben verstaan. Amen. 4 letters, meer is het niet en daarmee laten wij zien dat wij gevuld zijn met de Heilige Geest. Wij kunnen, wij durven, het dus hardop te zeggen. Ja God zo is het!

Ons kruisteken: In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Een gebaar met wat woorden. Eenvoudig om uit te spreken. Dat wij dit gebaar maken met onze rechterhand blijft voor onze communicanten een moeilijk iets. Maar verder een eenvoudige handeling. Een handeling waarmee we alles kunnen zeggen over die God van ons mensen. Spreken over God is spreken met de Geest. Wij kunnen het als we maar klein beginnen.

Pinksteren 2019. Gisteren om 09:30uur stond er een jongen voor de deur van de sporthal op het Wagnerplein en riep naar zijn vriendje: “tis dicht”. Beide jongens hadden geen idee waarom deze deur op deze dag gesloten was. Hoezo dicht? Ik denk dat dit voorbeeld exemplarisch is voor de tijd waarin wij leven. De Kerk maakt van Tweede Pinksterdag een feestdag voor Maria en we kunnen op Tweede Pinksterdag niet gaan sporten wanneer wij dat willen. De winkels waren wel open, gelukkig maar want anders zou het wel heel gek zijn geweest.

Hoelang nog houden wij een Tweede Pinksterdag? Hoelang nog zullen wij samen het feest van de Heilige Geest blijven vieren? Hoe lang nog zullen wij het woord van de Heer blijven verstaan?
Onze kinderen en kleinkinderen zijn goede mensen. Maar zijn ook mensen die vandaag niet bij ons zijn in onze kerken. Zijn mensen die hun eigen keuze maken in het leven, die wij verteld hebben van Pasen en Pinksteren. Die weten van Kerstmis, van Hemelvaart en Carnaval. Die de verhalen hebben mee gekregen over wat God is. Het zijn mensen geworden die in het leven staan. Die getuigen van de Liefde, die oor hebben voor de Naaste. Die uitreiken naar de ander.
Goede mensen dus, mensen naar Gods hart.

Laten we dan trots zijn dat we het goede hebben voorgeleefd dat zij de nieuwe getuigen zijn van Gods eerste gebod: de Liefde. En dat die Heilige Geest ook gewoon werkt in mensen die niet elke zondag naast ons zitten in onze kerken. Wij, die er zijn, hebben de opdracht om door te gaan, om te blijven getuigen van het nieuwe leven want het vindt een voedingsbodem om ons heen.
Amen.

Jan Claassen, participant Norbertijnen