11 april 2020: Paaswake

Genesis 1,1-2; Exodus 14,15-15.1; Jesaja 55,1-11 en Matteüs 28,1-10, A-Jaar

OVERWEGING

Om u eerlijk de waarheid te zeggen, ik vind het helemaal niets zo. Ik mis u allemaal vreselijk en dat doen wij al een paar weken. Deze Goede Week brengen wij in kleine kring door van mensen die met ons deze vieringen willen verzorgen. Sonja en Gabrielka met muziek en zang, John, Hennie, Richard en Joost voor de filmopnamen en met drie uit onze Norbertijnse gemeenschap verzorgen wij deze vieringen voor u. Geweldig ook hoe Theo en Corrie steeds weer zorgen dat de bloemversiering laat zien dat wij God willen loven met het mooiste uit onze schepping. En, zei onze bloemenman dit jaar: “We zetten er dit jaar konijntjes en knuffeltjes bij, zoals zoveel mensen dat deze dagen doen om kinderen nabij te zijn”.

Wat een rijkdom dat dit kan, wat geweldig ook dat het zó mag zijn, dat wij op deze manier de Goede Week kunnen afsluiten met deze Paaswake.

Vanavond droegen wij de Paaskaars binnen, het vuur is gezegend, het doopwater gewijd met het in laten gaan van de nieuwe Paaskaars. Het graf is leeg! Dat is wat wij vieren vandaag. Wat gek om dat zo uit te spreken voor een lege kerk. Wij hebben geen foto’s van u allen geplaatst in de kerkbanken, wat wel heel bijzonder is … als wij de kerk inkijken, dan voelen wij uw nabijheid. Wij zien al die vertrouwde gezichten voor ons, ieder op een eigen of soms wisselende plek in de kerkbanken. Het is vreemd, heel vreemd, en tegelijkertijd voelen wij uw aanwezigheid misschien wel sterker dan ooit.

Zo vergaat het misschien velen van ons in deze dagen … wij missen elkaar. Wij missen onze kleinkinderen die niet meer op bezoek komen. Als wij de mogelijkheid hebben, kunnen we natuurlijk appen, face-timen of welke manier dan ook om elkaar te zien. Mensen missen elkaar als zij, op grote afstand van elkaar, in kerk of crematorium afscheid nemen van een dierbare, als zij zelf niet bij een afscheid kunnen zijn. Mensen missen ook contact met collega’s, met samenwerkingspartners, met sportvrienden op het voetbalveld of waar dan ook. Wij missen onze bezoekers in het Ronde Tafelhuis en bij Peerke, cursisten die taalles volgen, mensen die een beroep op ons doen bij het spreekuur. Mensen zijn mensen en onlosmakelijk hoort daarbij dat wij elkaar opzoeken, willen ontmoeten.

Nu wij al enkele weken ervaren dat het niet mogelijk is om elkaar nabij te zijn, voelen wij ook iets anders … menselijke nabijheid is van levensbelang, helpt ons om ons bloed te voelen stromen, helpt ons om onze liefde, onze betrokkenheid te beleven en te ervaren. Meer dan ook in deze tijd, in dit jaar 2020, ervaren wij wat het betekent als onze nabijheid niet vanzelfsprekend meer is.

Menselijke nabijheid, het lijkt ons ingegeven vanaf de eerste dagen der schepping. God schiep alles wat nodig is, schiep man en vrouw en schiep hen tot elkaar, zodat zij de aarde en alles wat God had geschapen samen konden beheren. En in het evangelie volgens Matteüs horen wij hoe de vrouwen bij het bezoek aan het graf ervaren dat het leeg is, dat Jezus, de gekruisigde, is opgestaan zoals Hij had gezegd. En meteen worden zij op weg gezet om de andere vrienden te vertellen waar zij hem konden vinden. De leerlingen, mannen en vrouwen, zoeken de nabijheid van de mens om wie zij radeloos hadden geschreeuwd toen hij werd geslagen en doodgemarteld, een mens die niet gemist kan worden. Zo ervaren wij het in deze dagen: geen mens kan gemist worden, niemand. Wij zijn op zoek naar nabijheid. Mensen groeien aan elkaar, leven van dat wat de ander hen meegeeft.

In deze Paaswake ontsteken wij het Licht van Pasen, niet alleen de paaskaars hier in de Mariakerk maar ook de kaarsen die straks weer naar het Ronde Tafelhuis gaan, naar de Norbertuskapel, het Zorgcentrum en de Peerke Donderskapel. Wij ontsteken in deze viering de lichtjes voor u: u kunt ze meenemen als u de kerk bezoekt deze week voor stil gebed. Zo zijn wij elkaar nabij, zo proberen wij de band met elkaar levend te houden. Wij doen wat gedaan moet worden, opdat wij kunnen blijven leven in het Licht.
Amen.

Thea van Blitterswijk, participant Norbertijnen