9 april 2020: Witte Donderdag

Exodus 12,1-8.11-14 en Johannes 13,1-15, A-Jaar

VERKONDIGING

Vandaag, op deze donderdag, midden in de Goede week, beginnen wij aan onze opgang naar Pasen, Witte Donderdag, Goede Vrijdag, de Paaswake.
Zij zijn niet los van elkaar verkrijgbaar, horen bij elkaar.
Wij zijn op weg naar het Paasfeest, het allerbelangrijkste feest in onze kerken. Met Pasen immers vieren wij hoe het kruis werd overwonnen door een leeg graf. Jezus van Nazareth, een mens zo goed als God, Jezus de Messias, de Gezalfde Gods, Gods Zoon, stond op uit de dood en toonde ons allen dat Gods Liefde sterker is dan alle dood.

Prachtige woorden zijn dat natuurlijk zo vlak voor Pasen, maar juist nu zijn er zoveel vragen …

Goede Week? Zouden wij niet juist nu veel beter kunnen spreken over een Stille week? Onze wereld, lijkt tot stilstand te zijn gekomen immers, gisteren hoorden wij dat het zelfs meetbaar is: 6 decibellen minder geluid klinkt op uit onze straten, meer en meer mensen zijn zich bewust van vogels die zingen, wandelende en fietsende mensen, veel minder auto’s in de straten, geen vliegtuigen in de lucht.
Is deze week niet stiller dan ooit?

Vandaag zijn wij hier bij elkaar om Witte donderdag te vieren. In een wereld waarin het Paasfeest lang niet meer bij iedereen bekend is. Joodse mensen vieren Pesach in deze periode, wij Christenen bouwen voort op het Joodse paasfeest.
Jezus, man van God, trok immers aan de vooravond van dat joodse feest naar Jeruzalem waar hij dat briljante voorbeeld gaf waarmee wij hem nog altijd herinneren en eren: Hij brak het brood en deelde het en deelde ook wijn rond, teken van verbondenheid van God met mensen.

Maar ook dat andere moment willen wij ons herinneren:
Jezus wast de voeten van zijn vrienden, als teken van uiterste dienstbaarheid.
Ik wil er zijn voor jou! zegt hij eigenlijk …
Ik wil mijzelf klein maken omwille van jouw geluk, omdat God immers houdt van al zijn mensen.
Mijn ‘ik’ wordt hier ineens een heel stuk kleiner, mijn leven komt hier meer en meer in het teken te staan van het welzijn van de ander.

Gods Liefde verspreiden in onze wereld, wij zien er voorbeelden van, iedere dag opnieuw. Misschien nu wel meer dan ooit …

Zijn wij niet allemaal onder de indruk van verhalen van mensen die in het ziekenhuis zwoegen in ademnood?
Mensen die vertellen hoe, ondanks alle beschermende kleding van mensen om hen heen er altijd met liefde en zorg met hen wordt gesproken?

Worden wij niet stil als wij horen hoe artsen, verpleegkundigen, verzorgenden in verpleeghuizen, centra van zorg voor mensen met een beperking, psychiatrische klinieken, opvangplaatsen voor daklozen alles op alles zetten om mensen te adviseren, om maar uit te blijven leggen wat er in onze wereld gaande is, waarom het zo stil is, waarom de winkels anders zijn dan anders?

Worden wij niet heel stil als wij horen hoe geestelijk verzorgers en onze collega pastores nu mensen moeten bijstaan die in grote nood zijn die geen afscheid kunnen nemen van een dierbare, die radeloos van verdriet op afstand moeten blijven.

Steeds weer horen wij in de viering van vanavond die kernvraag uit de Hagada, woorden die Jezus al gesproken zal hebben op de Sabbat.
‘Waarom is deze avond zo anders dan alle andere avonden?’

Omdat het een Heilige avond is, is het antwoord, de avond waarop onze Paasviering begint, de drie Heilige dagen van Pasen.

In deze dagen vieren ook onze Joodse broeders en zusters het paasfeest. Zij beginnen het feest met een seidermaaltijd, een maaltijd waar brood wordt gebroken, wijn geschonken, het paaslam en bittere kruiden gegeten.
Zo gedenken zij hoe zij eens bevrijd zijn uit Egypte, het land van de slavernij.

Waarom is deze avond anders dan alle andere avonden? En dan begint de gastheer te vertellen.
Slaven waren wij, slaven van de farao in Egypte, maar de Eeuwig, onze God, leidde ons weg uit de slavernij. Anders zouden wij nog steeds slaven in Egypte zijn geweest.

Maar dat zijn wij niet, wij zijn vrije mensen, want God heeft ons weggeleid en verlost, exodus, weg van de angst, weg uit ellende …

Mag het zo zijn, dat God ons ook helpt om deze zware tijden door te komen.
Mag het zo zijn dat het getuigenis van de voetwassing ons op het spoor zet van dat wat echt van belang is in onze wereld:
Elkaar verzorgen, mensen troosten en opvangen.
Zorg dragen voorontmoeting, liefde en warmte in een tijd die wij nooit meer hopen mee te maken.

Daarom is deze avond anders dan alle andere avonden, misschien vinden wij een stukje van het antwoord in onszelf.

Thea van Blitterswijk, participant Norbertijnen