20 september 2020: 25e Zondag door het jaar

Jesaja 55,6-9 en Matteüs 20,1-16a, A-Jaar

VERKONDIGING

Vredeszondag, Gods economie

De derde dinsdag van september is weer voorbij. Ik werd weer stil van de woorden die werden gesproken. Dacht dat ik een verkeerde bril had opgezet. Zo kijk ik niet naar ons land. Zo kijk ik niet naar ons sociale systeem. Ik merk dat ik deze woorden ook zo niet wil horen. Er gebeuren zo veel zaken in de wereld waar ik telkenmale stil van ben. In vele landen vinden zaken plaats die het daglicht niet kunnen dragen. Waar geen bescherming is voor mensen, waar ze overgeleverd zijn aan de goden.

Ikzelf zie dan toch liever een Toga met een witte bef. Een rechtspraak die onafhankelijk oordeelt over de vragen die de maatschappij stelt. Kan het daar niet mee eens zijn maar het onderzoek en de gerechtigheid klopt.
Ben dan niet overgeleverd aan de willekeur.

Vandaag Vredeszondag, het begin van de Vredesweek. Bijna met schaamte schrijf ik dit op. Vredeszondag, Vredesweek. Sinds 1967 staan wij hier expliciet bij stil, al 53 jaar nemen wij het woord Vrede in de mond. Denken wij hier over na en organiseren heel intellectuele programma’s om er bij stil te staan. Lezingen congressen alles om maar stil te staan bij de Vrede.
Groots …
En ik dan?

Een ordinaire vredeswens in de kerk tijdens de liturgie kan voor mensen al te veel zijn. Doe toch normaal, hè doet toch niet zo gek. Dè doen we hier niet. En toch dat kleine gebaar, nu in de coronatijd een knik met het hoofd, wat woorden of voor jouw vrouw of man een hand of een kus. Even stilstaan en die ander het goede wensen. Respect tonen voor die ander. Wij zijn verschillend en Vrede verbindt het verschil!

En dan die lezingen van vandaag. Verhalen die wij kennen. Verhalen die vaak vertelt zijn.
Jesaja vertelt tegen het volk van zijn tijd: Kom, Hij is er! Laat los het niet goede en maak die keuze voor die God die er is. Kom nou! Jij mag er zijn.
In het Evangelieverhaal van Matteüs neemt God de plaats in van een Landheer. Met herkenbare woorden vertelt Hij hun een vergelijking. Hij laat knechten ophalen om voor hem te werken, niet 1 keer maar 5 keer werden er knechten ingehuurd. Hij huurde ze in voor hetzelfde tarief en ze moesten hetzelfde werk doen. Bij het uitbetalen van het loon ontstond de onrust. De laatsten kregen het zelfde als de eerste groep. Daar ontstond direct onrust bij een ieder. Hoe kan dit nou? In onze menselijke economie zou dit ook niet passen. Onze CAO zou hier direct iets van vinden, dit zou een ongelijkheid in de hand werken.
Maar in Gods economie kan dit wel!

God zegt ons dat Hij goed wil doen en dat het goed doen niet bepaalt kan worden door de ander. Ik geef jou wat jou toekomt mag Ik dan niet de ander dat ook geven?

Ik geef jou wat jou toekomt mag Ik dan niet de ander dat ook geven?

Daar moeten wij als kleine mensen even voor stil staan.
Klopt dit?
Ogenschijnlijk met mijn hoofd niet. Heb ik dan te veel gewerkt? Heb ik te weinig gekregen? Nee ik heb gekregen wat er is afgesproken, ik heb gedaan wat ik zou doen maar toch, een gevoel van tekort komen? Jaloezie?

En God gaat verder; Hij wil geven, aan jou, aan jou, aan mij. Ongeacht wat die ander gedaan of niet gedaan heeft. Hij laat zien hoe dat kan, hoe dit moet. In Gods economie is er plaats voor die ander, kan ik die ander zijn.

Die ander op de vlucht, opgesloten in concentratiekampen, die ander tentloos omdat het kamp is afgebrand, die ander die bijna verdronken is op de Middellandse zee, die ander die niet mag leven omdat hij of zij andere woorden spreekt. Die ander van een andere kleur, geaardheid, cultuur. Die ander met een andere lucht en vreemde taal. Die ander die ons zo anders vindt. Die ander!

Voor die God die zegt: ik wil er zijn, ik zal er zijn, altijd opnieuw elke dag weer. Maak het stil in je hoofd, open je hart en richt je gelaat naar de ander. Ontmoet elkaar in de ogen, kijk naar elkaar en begroet elkaar. Neem de tijd want het hart moet gewonnen worden. Voel het gevoel van Vrede opkomen, woordloos, met kracht en laat jouw ogen spreken. Vrede in 2020.
Probeer het straks maar met de Vredeswens. Want Vrede verbindt het verschil.
Amen.

Jan Claassen, participant Norbertijnen