21 juni 2020: 12e Zondag door het jaar

Jeremia 20,10-13 en Matteüs 10,26-33, A-Jaar

VERKONDIGING

Jij bent geroepen!

Onze eerste lezing was van de profeet Jeremia. Bijna 600 jaar voor Christus en zo overtuigt van onze God. Hij is er, Hij bestaat. We moeten van Hem getuigen. Jeremia’s vertrouwen in hem is groot, zeer groot. Voor Jeremia denk ik is het sleutelwoord: vertrouwen. Als je dat hebt dan ben je beschermt, kun je de wereld aan. Kunnen angsten bezworen worden, kunnen wij grote mensen zijn. Als angst verschijnt, verdwijnt het vertrouwen. In tijd waarin wij leven zie je het verschijnen. Angst, grote angst. Wij mensen gaan helemaal uit contact omdat de wereld groter lijkt dan wij kunnen bevatten. Ons leven lijken wij dan niet in de hand te hebben en dan roepen wij onze God aan. Dan moet die God van mensen optreden, ons redden. Zonder vertrouwen is er geen oplossing, is er geen god die ons redt van de ondergang, van de dood. Geen god die de ander neerslaat, geen god die het virus aan banden legt. Zonder vertrouwen zijn wij op ons zelf aangewezen, zijn wij kleine mensen. Maar Jeremia wist beter. Hij liep over van vertrouwen en schreeuwde het naar iedereen uit. Heb vertrouwen in uw God.

Bij Matteüs lezen wij de uitspraak van Jezus: “wees niet bang”. 365 Maal kunnen wij zo’n soort uitspraak vinden in de bijbel. Voor elke dag één. Wees niet bang of te wel: “heb vertrouwen”.

Met vertrouwen hebben in, geef ik mijn leven niet over aan iemand of iets, nee ik ga staan. Maak mijzelf groter, borst vooruit, kin omhoog, schouders recht, alsof ik extra gevuld ben. Ik lijk wel groter dan wat ik ben.

Vertrouwen tekent ons. Aan de binnen en aan de buitenkant van ons menszijn kun je het zien. Zijn wij mensen die blijven staan en uitreiken naar de ander. Zijn wij mensen die gevuld zijn en delen dat wat wij gekregen hebben.

Wees niet bang zegt Jezus tegen zijn vrienden, weet dat jij gekend bent bij mij en bij mijn Vader. Ga het leven in, het zal niet gemakkelijk zijn maar ga. Ik zal bij je zijn.

Zo is het ook voor ons, gewone mensen. Het leven is voor de meesten van ons niet gemakkelijk. We maken verdriet mee, verliezen kinderen, geliefden om ons heen. Overkomen ons levens gebeurtenissen die wij op voorhand niet op ons briefje zouden schrijven. Niemand vraagt of je dit of dat zou willen hebben. En toch gaan wij door. Gaan wij niet bij de pakken neerzitten. Staan wij rechtop, soms met een kruk, en gaan in beweging. Het leven vraagt van ons om te gaan. Altijd te gaan. Mijn naaste roept mij aan en ik geef antwoord.

Voor gelovige mensen zouden ze kunnen zeggen dat zij geroepen zijn door de Heer. “Wees niet bang” een uitspraak van vertrouwen, een uitspraak van 2 vingers op je schouders. Wees niet bang, ik ben, ik loop mee.

De vrienden van Jezus gingen op weg nadat de Geest van Pinksteren was neergedaald. Zij gingen de wereld in. Vertelden over die nieuwe mens, Jezus van Nazareth, zoon van Jozef en Maria, kind van God.

Getuigden van zijn kracht van zijn geloof. De wereld zat niet op de leerlingen te wachten, ze waren er niet van overtuigd dat dit de nieuwe waarheid zou zijn. En toch bleven deze mannen en vrouwen staan. Spraken zich uit en straalden van het gevulde leven.

Wees niet bang, heb vertrouwen. Lijkt bijna van een andere tijd. Bijna woorden en daden die wij mensen van nu niet meer doen. Vertrouwen hebben in iets wat wij niet kunnen zien, niet kunnen voelen, niet kunnen ruiken. Maar dat is helemaal niet waar.

Er zijn nog steeds mensen die dat vertrouwen hebben.

Afgelopen maanden hebben wij op woensdag en zondag de kerk openstelling gehad. Een uur de kerk open. Mensen kunnen binnen lopen. Niemand moet iedereen mag. En mensen lopen binnen. Steken een kaarsje aan, bidden of zijn stil. Blijven even of nestelen zich in de bank en blijven een uur. Het zijn mensen die gevuld zijn, die het leven doorleven. Mensen die niet gespaard zijn in hun leven, mensen die het verdriet kennen en toch zijn het mannen en vrouwen die staan, die blijven. Die antwoord geven op die uitspraak van Jezus: “Wees niet bang”.

Welke kleur onze huid heeft, welke geaardheid wij hebben, welk geslacht wij mogen dragen. Wij zijn kinderen van die ene God. Die God die zijn gezonden zoon laat zeggen: “Wees niet bang”, heb vertrouwen want jij bent geroepen.
Amen.

Jan Claassen, participant Norbertijnen