28 februari 2021: 2e Zondag in de veertigdagentijd

Genesis 22,1-2,10-13.15-18 en Marcus 9,2-10, B-Jaar

VERKONDIGING

“Dit is mijn geliefde Zoon, luister naar hem.”

Beste Zusters en Broeders in Jezus Christus,

In de eerste lezing van vandaag lezen wij het verhaal van het offer van Abraham.

Abraham moet in zijn leven twee keer zichzelf achterlaten:

  1. In Genesis 12 zegt God tegen Abraham: “Trek weg uit uw land, uw stam en uw familie, naar het land dat ik u aan zal wijzen.”
  2. In de eerste lezing van vandaag vraagt God aan Abraham: “Draag Isaak op als brandoffer op de berg die ik u zal wijzen.”

Tussen deze twee gebeurtenissen legt Abraham een route af: Een levensweg die tevens een leerweg is en op die leerweg wordt hij beproefd.

Abraham’s Godsvertrouwen is zo groot, dat hij bereid is zijn zoon te offeren, omdat God dat van hem vraagt. Dat is in onze ogen wel heel extreem en onbegrijpelijk. Zo bont zullen wij het toch niet maken, ook al weten wij dat het natuurlijk maar een verhaal is. Bij verhalen gaat het niet zozeer om de ware gebeurtenissen, maar om de bedoeling die erachter zit.
Het offer van Abraham is een soort dramatisch hoogtepunt van een levensreis die Abraham aflegt. Hij leert om vertrouwen te hebben in God en hij durft een onzekere toekomst tegemoet te gaan, omdat hij gelooft dat God hem zal begeleiden.

Er zal heel wat door het hoofd van Abraham gegaan zijn, toen God hem vroeg zijn enige geliefde zoon te offeren. Maar wij kunnen het ook zien als iets wat Abraham overkwam, iets waarmee hij het heel moeilijk had. Daar kan iedere mens in zijn of haar leven tegenaan lopen. Het kan ons allemaal overkomen dat ons iets gebeurt waarmee wij het heel moeilijk hebben. Zodanig zelfs, dat wij het gevoel krijgen, dat wij boven onze krachten beproefd worden. Waar kunnen wij dan nog op terugvallen? Wie kan ons in die situatie nog helpen?
Natuurlijk, zeker zal God ons helpen.

Wat kunnen wij nu in onze tijd leren van deze geloofsgroei van Abraham? Of denken wij die geloofsgroei niet nodig te hebben? Wij offeren toch geen kinderen aan een Godheid? Nee toch?
Maar …

  1. Op de televisie horen wij dagelijk over de organisatie Save the Children, waar verteld wordt over de miljoenen kinderen die jaarlijks van de honger sterven.
  2. Wij kennen het beeld van een kind van Syrische vluchtlingen aangespoeld langs de kust van Turkije in 2015.
  3. Nog steeds horen en zien wij de toestand van veel kinderen in verwoest Jemen en andere landen vanwege de burgeroorlogen.
  4. Wij kennen in de wereld heel veel kinderen die nog steeds misbruikt worden voor kinderarbeid.

Hoe kijken wij en hoe reageren wij als Christenen op deze gebeurtenissen met de kinderen wereldwijd? Dat is een grote uitdagende vraag voor ons allen.

De evangelielezing van vandaag vertoont een aantal opmerkelijke parallellen met de eerste lezing. In beide gevallen is een berg de plaats waar het gebeurt en in beide gevallen komt er een stem uit de hemel die perspectief biedt. Jezus en Isaak, beiden worden een geliefde zoon genoemd. Het geeft te denken dat er in beide verhalen sprake is van samen verder gaan: Isaak gaat samen met zijn vader, terwijl de leerlingen samen met Jezus gaan.

Na de gedaanteverandering van Jezus, wil Petrus boven op de berg drie tenten bouwen voor Jezus om samen met Mozes en Elia boven te wonen. Maar Jezus wil samen met de drie leerlingen teruggaan naar beneden om leven mogelijk te maken op aarde, tussen de mensen in.
Hiermee bedoelt God dat wij onze tijd en geld niet alleen moeten besteden aan het bouwen van kerken, tempels of moskeën maar ook huizen voor de mensen in nood, zoals de daklozen, zodat wij de ware gedaante van Christus ontdekken in onze medemensen.

Petrus en de leerlingen en ook wij worden niet gevraagd om in Jezus te geloven, maar om te geloven zoals Jezus. De leerlingen zagen Jezus in zijn ware gedaante, als een geliefde Zoon van God. Zo is ook de liturgie, vooral de Eucharistie. Het is de ware gedaante van Christus in brood en wijn. Maar na de liturgie komt de diakonie.
Dit jaar hebben wij als symbool van het diakonale werk in de 40-dagentijd gekozen voor de arme mensen in India. Projecten met betrekking tot de armoedebestrijding op het platteland rondom de Abdij van Jamtara. U leest hier meer over in Mooi Meegenomen en in deze flyer. Door onze bijdrage kunnen wij hun, de gedaanteverandering van Jezus laten ervaren.

Beste Zusters en Broeders in Jezus Christus,

“Dit is mijn geliefde Zoon, luister naar hem” zegt God de Vader.

“Houd de coronamaatregelen vol” zegt minister president Mark Rutte.
Vandaag de dag is luisteren naar God of naar het kabinet heel moeilijk.
God vraagt ons in deze veertigdagentijd te bidden, te vasten en de naasten lief te hebben.
In deze coronatijd vraagt het kabinet en Mark Rutte ons de coronamaatregelen te volgen: zoals 1 ½ meter afstand houden, het mondkapje dragen, slechts één persoon thuis te ontvangen, de avondklok te respecteren enz. enz.
Als wij goed luisteren naar onze Heer Jezus Christus en naar de adviezen van Mark Rutte, dan alleen ervaren wij, dat dit de basis is voor een betere samenleving, een gezond en gelukkig leven voor ons vandaag en in de toekomst.
Laten wij dit proberen en bidden voor Gods Genade in deze bijzondere veertigdagentijd.
Amen.

Arockiadoss o.praem