8 en 9 februari 2020: 5e Zondag door het jaar

Jesaja 58,7-10 en Matteüs 5,13-16, A- jaar

THEMASTELLING

Midden in de winter zijn wij hier, op een stormachtige dag en merken aan alles dat het licht terug keert.
Vandaag bemoedigende woorden, nadat vorige week op meerdere plaatsen de Bergrede is gelezen:
Jij die gelukkig, jij die zalig bent … weet dat de wereld op jou zit te wachten!
Onze wereld heeft Licht nodig, onze samenleving die soms zo flauw en onverschillig lijkt, heeft pit nodig, zout! God is op zoek naar bewogen, geëngageerde mensen, die in al hun kwetsbaarheid het verschil willen maken. God zoekt mensen die willen luisteren, het Woord dat ons is gegeven, spreekt meer dan genoeg.

VERKONDIGING

Onze lieve Heer heeft ons 2 oren en 1 mond gegeven, zo hoorde ik deze week nog iemand zeggen.
Misschien is het dan wel de bedoeling, dat wij vaker zullen luisteren en minder zullen spreken.
Een opmerking waar je eigenlijk alleen maar met stilte op kunt reageren …
En zo vergaat het mij eigenlijk ook vandaag.

Wat zou ik hier moeten zeggen, op welke woorden zit u vandaag te wachten? Zou het niet aardig zijn om het eens helemaal anders te doen?
Want als uw voorganger vraag ik mij dat nogal eens af … Wat kwam er in U op toen u luisterde naar de lezingen vandaag? Bij welke woorden bleef uw aandacht hangen? Luisterde u heel bewust of dwalen vandaag uw gedachten regelmatig af omdat er andere dingen zijn die u bezighouden, die spelen in uw leven?

Natuurlijk mag u van een voorganger verwachten dat deze zich stevig heeft voorbereid op de viering waaraan u deelneemt. Wij hebben de teksten al verschillende keren gelezen, en zijn ervoor gaan zitten om ons goed voor te bereiden bij het schrijven van onze verkondiging.
Zo heb je wel wat zicht op de achtergronden van de teksten, maar wij weten natuurlijk niet welke woorden u hebben geraakt, waar u graag stil bij zou willen staan.

Eigenlijk zou ik dan ook het liefst hier een hele andere setting willen zien, een grote tafel in het midden van deze grote ruimte waar wij met allen omheen kunnen zitten en met elkaar uitwisselen wat de lezingen voor ons betekenen.
Dan straks opstaan om elkaar de vrede te wensen om brood en wijn met elkaar te kunnen delen.
Jammer genoeg leent deze ruimte zich daar niet zo voor …

Wat zegt het u vandaag, die lezing van Jesaja die zegt:
‘Bekommer je om je medemensen,
dan breekt je licht door als de dageraad,
je zult spoedig herstellen

Woorden van de grote profeet die eigenlijk heel goed passen bij het evangelie vorige week. Toen besloten we om Maria Lichtmis te vieren en mistten een van de grootste, meest sprekende evangelieteksten die wij kennen, de Bergrede, waarin Jezus zijn volgelingen prachtige woorden voorhield:
‘Gelukkig de zachtmoedige, de barmhartige, de vredelievenden,
de vechters voor gerechtigheid, armen van geest,
want aan jullie behoort het koninkrijk van de hemel!

Woorden van Jezus die de Thora kende als geen ander, en weet hoe de rabbijnen over de bijbel spraken als: zout voor de aarde, licht in de duisternis werd genoemd.
Gods woord kan de hele aarde doordringen van gerechtigheid en alles in een nieuw licht zetten … Licht dat al het donker verdrijft.
Jezus grijpt met de Bergrede terug op die woorden van Jesaja:
‘Bekommer je om je medemensen,
dan breekt je licht door als de dageraad,
je zult spoedig herstellen …’

Kennelijk zijn de leefregels die ons worden voorgesteld er om goed te doen, om Gods licht te laten zien zodat wij gelukkige mensen kunnen zijn, mensen die de aarde doordringen van Gods liefde.
En van Liefde die naar God verwijst mogen wij weten dat het gaat om Liefde die rust op Gods verbond met ons.

Nooit meer zal God meer van ons vragen dan wij kunnen geven, die liefde is ons gegeven, zonder meer en als wij er naar leven, dan kunnen wij gelukkige mensen zijn!
En laten wij eens om ons heen kijken … gelukkige mensen zijn geen mensen die het onderste uit de kan willen, roepen niet hard om zich heen, snoeren de ander niet de mond.
Gelukkige mensen zijn mensen die de moed hebben om vaker te luisteren en zich te laten voeden door de wijsheid die spreekt uit de mond van de ander, of door de ellende die hen wordt voorgehouden.

Om dat te kunnen moet je weten waar je staat, wie je bent, waar je in gelooft, wat de kerk daarin voor ons kan zijn. Jezus zei het in zijn eigen woorden, met beelden ons vertrouwd, zodat wij er mee verder kunnen:
Jullie zijn het zout der aarde, jullie zijn het licht van de wereld.
Maar zorg goed voor dat zout, maak dat het zijn smaak blijft behouden, anders wordt ons geloof, onze kerk, smakeloos en verliest alle betekenis.
Jullie zijn het licht in de wereld, geef dat licht dan een plek die haar toekomt, niet ergens verborgen in het donker, maar draag het uit, de wereld in, zodat het kan schijnen voor alle mensen.

Gelovige mensen, zij zijn van betekenis in onze wereld, in onze tijd. Vorige week ontving burgemeester Weterings in het Ronde Tafelhuis 45 vertegenwoordigers van religieuze groeperingen in onze stad: joden, moslims, boeddhisten, evangelische, pinksterkerken, protestanten en katholieken.

Hij hield ons daar voor dat de gemeente Tilburg er aan wil werken dat iedereen een goede start kan maken en dat iedereen meedoet en zich veilig kan voelen.
Iedereen moet de ruimte hebben om zijn geloof te beoefenen, dat past in onze traditie, de traditie van onze stad. Dat geldt ook voor onze nieuwe gemeenschappen in onze stad.
Maar het is ook wederkerig. We spreken ook mensen erop aan op wat zij zelf kunnen doen om samen de stad te maken. We verwachten dat ieder zijn of haar bijdrage doet om de samenleving nog beter te maken.

Een oproep ook aan onze religieuze genootschappen in Tilburg. Met elkaar maken wij het samenleven een stukje beter, mooier en zorgen wij ervoor dat mensen zich om elkaar blijven bekommeren.

Als wij onze eigen kring, onze straat, onze gemeenschap, doordringen met die bereidheid, dan zijn wij als zout dat smaak en pit kan geven, als vuur dat onze wereld in een nieuw licht kan zetten.

Zou het niet mooi zijn als wij daar nog eens met elkaar over van gedachten kunnen wisselen?
Luisteren met twee oren en spreken met één mond.
Amen.

Thea van Blitterswijk, participant Norbertijnen