Bidden

Preek op het Hoogfeest van Pasen

Zondag 1 april 2018, jaar B
Door: abt Denis Hendrickx o.praem.

Lezingen: Handelingen 10,34a.37-43; Kolossenzen 3,1-4; Johannes 20,1-9

Over de hele wereld vieren christenen van allerlei gezindten dat Jezus Christus van Nazareth, na een pijnlijk sterven op Goede Vrijdag, na drie dagen – met Pasen- weer is opgestaan uit de dood. Zo staat het immers in klassieke teksten die christenen en dus ook ons dierbaar zijn.

Pasen valt dit jaar vrij vroeg. Maar gelukkig zit het voorjaar al zichtbaar en voelbaar in de lucht. De natuur begint voorzichtig te ontluiken. Er is weer volop kans op nieuw leven.

Het bijzondere, het radicale van de paasboodschap lijkt me niet te zijn dat Christenen claimen dat een dode man weer levend is geworden. Christenen geloven niet in een soort wonderdadige zombie: een lijk dat weer rondloopt. Nee, het radicale van de Paasboodschap lijkt me vooral te zijn dat christenen geloven dat er zelfs in de meest uitzichtloze situatie een nieuw begin mogelijk is. En daarom is het zo mooi dat wij Pasen vieren op het moment dat ook de natuur weer ontluikt.

Geloven in de verrijzenis van Jezus is niet geloven in een dood lichaam dat uit het graf opstaat, maar is geloven in een wereld waarin dood, ellende en verdrukking niet het laatste woord hebben. Het is geloven in een wereld waarin vijanden elkaar liefhebben, waarin de armen gezegend worden, waarin gemarginaliseerde mensen in het middelpunt mogen staan, een wereld waarin verloren zonen en dochters weer welkom zijn thuis. Dat, lieve mensen, zijn allemaal vormen van nieuw leven, vormen van opstanding.

In het evangelie van deze morgen ontmoeten we Maria Magdalena die vóór alle anderen naar het graf gaat, maar ziet dat de afsluitende steen is weggerold. Dit is voor haar overduidelijk een teken, maar waarvan? Wanneer ze haar verhaal heeft gedaan bij Petrus en de andere leerling snellen ze naar het graf. Ook zij treffen geen dood lichaam maar een opgeruimd graf. Opnieuw een teken, maar waarvan?

Voor ons zal het niet anders zijn. Wij hebben kennis van hoofd en hart nodig om de tekenen te verstaan. Wij kunnen en mogen het Paasfeest niet vieren als een feest van louter herinnering aan een uniek gebeuren daar en toen. Wanneer we vandaag in de lezingen horen dat de leerlingen het geloof verkondigen en daarmee het getuigenis van de Kerk geven, worden wij eveneens aangesproken. Als eerste om zelf het getuigenis te horen, er met hart en hoofd kennis van te nemen. Maar vervolgens om elkaar en anderen dit getuigenis te gunnen en toe te vertrouwen als een boodschap die nu realiteit is, nu actueel is. Die we daarom met elkaar moeten delen en elkaar moeten gunnen, opdat we niet voorbij lopen aan de tekenen van deze tijd, die we mogen verstaan en die we ook zelf mogen oprichten.

Een boodschap die ons leert verstaan en waarderen dat overal waar liefde is, overal waar leven het wint van de dood, overal waar onrecht plaats maakt voor het goede – al is het maar in het kleinste – dat dit allemaal tekenen zijn zoals die weggerolde staan en die opgerolde kleden.

Hopelijk wordt het zo nooit gewoon. Kunnen we ons blijven verwonderen en blijven groeien in geloof en in dankzegging. Want zie , Hij is niet dood, Hij leeft. En wij? Wij mogen leven met Hem en daarom is het goed om deze dag nadrukkelijk te vieren en het over de daken uit te roepen…

PAASPROCLAMATIE: PASEN 2018

Nu de dagen zichtbaar lengen
vieren we Pasen
het grote feest van de hoop.

2018 waarin
Willem Alexander en Maxima ons koningspaar
Franciscus , bisschop van Rome, onze Paus
Gerard de Korte, bisschop van ‘s-Hertogenbosch
Denis Hendrickx, abt van Berne

2018 waarin
de aarde zoveel brandplekken toont,
Land, verwoest door natuur- en oorlogsgeweld,
beschadigd leven en veel doden

2018 waarin
Berne zoekt naar concrete mogelijkheden
Om Spiritueel hart van Brabant te zijn,
Nieuwe gemeenteraden gevormd worden,
bij hogere overheden coalities samen onderweg.

2018 waarin
luid de verrassende boodschap klinkt:
zij die in tranen zaaien
zullen oogsten met gejuich,
wie in tranen op weg gaan,
dragend de buidel met zaad,
zullen thuiskomen met gejuich,
dragend de volle schoven.
Telkens opnieuw worden we gezonden
om overal te zaaien
om zaailing te worden van het goede, van de liefde zelf

2018 waarin
We op ons paasbest roepen:
raak met je hand ons hart,
laat ons opstaan uit wat verblindt, verstart,
rol weg de steen die toegang verspert,
laat de rotsen open gaan.

Pasen 2018
vier het leven
de toekomst lacht ons toe.

**********************
Abdij van Berne – april 2018