Bidden

Preek op Tweede Paasdag

Maandag 2 april 2018, jaar B
Door: Titus de Kemp o.praem.

Lezingen: Handelingen 2,14.22-32; Matteüs 28,8-15

We hebben naar beide lezingen geluisterd. We begrijpen er, denk ik, lang niet alles van. Het draait rond een mysterie, dat ons ver overstijgt. Toch laten wij ons erdoor aanspreken, voelen aan dat hier sprake is van een goddelijke kracht, een kracht die ook in ons leven door kan werken.

Ik plaats allebei de lezingen naar onze tijd toe. In de eerste lezing hoorden we Petrus van de verrijzenis van Jezus getuigen. Er zijn mensen in onze tijd die dat ook doen: onze paus bv. onze bisschop, in deze dagen pastores en voorgangers. Ik denk aan goede tv-uitzendingen. En soms raak je met mensen in gesprek die tegen jou iets bijzonders zeggen, waar je mee vooruit kunt, iets in de lijn van Pasen. Iets in de lijn van Petrus.

In het evangelie hoor ik de boodschap van de verrijzenis over brengen door vrouwen. Ik denk aan vrouwen in onze tijd. Onder u zullen er heel wat zijn die ik daartoe reken: moeders die thuis aan hun kleine kinderen eenvoudige gebeden hebben geleerd, op hun vragen zijn ingegaan als ze u vroegen over de hemel, over Jezus, over God… In uw gezin is geloof doorgegeven. Misschien hebt u het ook gedaan als leerkracht. Of het ook allemaal doorwerkt in het latere leven, dat mogen we in vertrouwen aan God overlaten. Iedere mens een medemens, door God bemind, met een innerlijke stuwing om een goed mens te zijn. Ook in het parochieleven doen vrouwen heel wat. Als zij er niet waren, lag het dood…

En waar staan wij ergens: overige mannen en vrouwen? Ik stel me voor: ergens onder de luisteraars van Petrus. Allemaal op onze eigen manier. Soms zijn we kritisch, twijfelend. Soms krijgen we woorden over ons die veel te zwaar zijn, waar we niet bij kunnen. En toch laten we ons met ups en downs aanspreken, wij mensen van het gewone leven. Met dat diepe vertrouwen dat de verrijzeniskracht van de opgestane Heer ook in ons gewone leven doorwerkt. Want voor Hem is iedereen zonder uitzondering volop de moeite waard…