Bidden

1 en 2 december 2018: 1e Zondag van de Advent

Jeremia 33,14-16 en Lucas 21,25-28.34-36, C-Jaar

VERKONDIGING

Advent 2018. “Zie hoe het eerste kaarsje brandt”, zongen we heel veel jaren geleden al in onze kerken. De eerste kaars werd ontstoken en we bereiden ons voor op Kerst. Het feest van de belofte, het feest van het kind, het feest van de nieuwe wereld, onze wereld.

Het verhaal uit het boek van Jeremia lijkt al een aankondiging, een telg uit de stam van David is ons aangezegd. Een oproep om tot verbondenheid te komen, om samen klaar te staan voor dat wat gaat komen, gerechtigheid moeten wij dan zien als verbondenheid. God verbindt zich met zijn volk. Hij is er en laat niet meer los.
In het verhaal van Lucas horen wij die grote wereld die ogenschijnlijk bedreigd wordt door onze God. Maar dan laat onze God die mensenzoon zien. Gezeten op een wolk met macht en grote luister. En de mensen zegt Jezus: richten hun hoofd op en gaan recht staan en weten de verlossing is nabij.

Daar zitten wij weer, mensen uit 2018. Grote woorden uit de bijbel. Woorden van mannen die ons hun verhalen vertellen. Afgelopen weken hebben wij al meer van deze verhalen gehoord in de kerk. In de voorspelling van Johannes is ons voortdurend gezegd dat de eindtijd nabij is. Dat de finale afrekening gaat plaatsvinden. De God van machten zal spreken!

En toch beginnen wij aan die Advent. Maken wij ons klaar voor die nieuwe wereld waar een kind in geboren zal worden. Dus geen ondergang en dood maar nieuw leven. Als wij een pasgeborene vasthouden zien wij de zachtheid en de goedheid van een nieuwe mens. Een leven wat onbeschreven is, zo puur zo zacht, zo lekker ruikend. Een mens waarbij ons hart zich direct opent. Niet één zwart randje, alles is roze.
En dat is waar Lucas ons tot oproept. Ben er zoals je er bent voor een pasgeborene. Laat onze God bij je thuiskomen. Sta open met hart en hoofd, sta open met je hele lijf. Want Hij komt, hij zal er zijn. Onze God heeft gezegd dat hij zijn volk, zijn verbond met mensen, trouw blijft.

Aan ons om het te nemen!

Gaan staan en God nemen in 2018. Bijna een onmogelijke zaak. Kan dat nog wel, wil ik dat nog wel? Wat zullen mijn kinderen zeggen? Misschien is het vreemd en zijn wij de vanzelfsprekendheid kwijt. Moeten wij weer leren hoe het moet zodat we klaar zijn als Hij komt.
Bij onze Eerste Communicanten van de parochie staan we iedere viering stil bij wat belangrijk is in de kerk. Vanaf de 4de zondag in oktober komen ze de 2de en 4de zondag van de maand naar de kerk. Samen met ouders, broers en zussen bereiden zij zich voor op hun Eerste Communie in mei volgend jaar. Als eerste hebben wij het altaar laten zien. Als tweede hebben wij afgelopen week het Kruisteken besproken. Gewoon met de rechterhand een beweging van Vader Zoon en Heilige Geest. Zo ogenschijnlijk eenvoudig, een kruisteken, een beweging met je hand. Vader Zoon en Heilige Geest, een gebed op zich zelf. Voor onze Communicanten een wondergebaar. Alsof er toverkracht op zit. En voor ons?

Klaar staan voor die God, betekent klaar staan voor een ander. Echt thuis zijn zodat een ander kan komen en thuis kan zijn. Hoofd en hart opgeruimd hebben zodat er ruimte is voor het onverwachte.
Want onze God kan zichtbaar zijn in ieder ander, in iedere naaste. Dus versta de boodschap van Lucas, luister maar met je hart, maak ruimte en open. Dan zal God jou vinden.
Amen.

Jan Claassen, participant Norbertijnen