Door: Jan Nabuurs o.praem.

Pelgrims van hoop, zo klonk het in het afgelopen jaar.
Daarin past het verhaal van de H. Familie van Jezus, Maria en Jozef.
In dat verhaal klinkt de oproep tot Jozef: Sta op, neemt het kind en zijn moeder en vlucht naar Egypte. Zij worden zo maar bedreigd door kwade machten.
Ongewild kwam de familie van Jezus terecht in een vreemd land, maar zij behielden de hoop eens in hun land terug te keren. Hun hoop werd vervuld, zegt het evangelie.
Zij keren terug en leven verder in Nazareth. Zo zijn zij voor onze wereld een voorteken, een voorbeeld.
Wij zien in onze media vele vluchtelingen: b.v. een haveloze man, een uitgeputte vrouw met een ondervoed kind op de vlucht. Zij hopen op bevrijding en rust in hun land. Zij hebben deze hoop nodig. Het is voor hen een kracht om moedig in het leven te blijven op weg naar een toekomst van vrede.

MEDECHRISTENEN

In ons eigen land zien wij gezinnen, families, gebroken, uiteengevallen, die op zoek zijn naar verbinding en aandacht naar een toekomst van geborgenheid en liefde.
Ouders stellen in hun gezin tijden vast zonder telefoon of smartphone, tijden van aandacht voor elkaar, luisterend naar elkaars verhaal, bouwend aan een gezinsleven waar liefde en geluk met elkaar gedeeld kan worden.

Het leven delen met elkaar. Wat houdt dat in?
Het vraagt om elkaar van dienst te zijn met een vermogen om ruimte te scheppen voor elkaars ontwikkeling.
Het leven delen met elkaar bevat de gelegenheid om elkaar beter te verstaan, geef moed om verder te gaan bij teleurstelling en tegenslag, om elkaar ter erkennen en te waarderen in hun goede gaven: zo van je doet het goede, om samen het thuisgevoel vast te houden.
Het leven delen vraagt om aandacht en tijd voor waarden en normen in een christelijk gezin.
Gezin en families hebben in ons bisdom alle aandacht door het zg. familiepastoraat.
Ouders en kinderen bespreken samen de bijbel en het geloof, geven gebed en kerk een duidelijke plaats. Ze hebben met andere gezinnen regelmaat contact ter bemoediging.

In het bisdom van Utrecht is mij een parochie bekend met als patroon de heilige Familie van Jezus, Maria en Jozef. Een parochie met 15 kerken en geloofsgemeenschappen.
In september jl. sprak ik de enige pastoor van die parochie.
Hij gaf mij twee belangrijke waarden aan: aandacht voor het leven van mensen, saamhorigheid van en voor alle geloofsgemeenschappen tot één parochie. Het zijn waarden om de hoop op een goede toekomst van de kerk vast te houden.
Het zijn waarden die ons christenen bewust voor houden mensen van die weg de weg te zijn, altijd onderweg naar God, als gezin, als familie en gemeenschap onder de bescherming van God de Vader

In ons dorp Heeswijk-Dinther tegenover de abdij kennen wij de Congregatie van de zusters van de H. Familie van Jezus Maria en Jozef. En grote gemeenschap die al meer dan 100 jaar hier ter plaatse het leven heeft gedeeld. Wij herinneren hun leven met inzet voor verzorging van ouderen en zieken en voor het onderwijs.
Tenslotte betrekken wij ook onze ouders en voorouders erbij: hoe zij hun leven met ons hebben gedeeld. Zij verdienen onze aandacht en dankbaarheid en ons gebed.
Ook zij gingen ons voor, hoopvol, met goede waarden en normen.
In dit kader biedt het een goede herinnering meegenomen op dit feest van de Heilige Familie op deze dag.