Door: Jan Nabuurs o.praem.

MEDECHRISTENEN

Onlangs zag ik een geloofsgesprek op de T.V.
Het ging over het leven van een vrouw.
Door de open deur bezocht zij katholieke kerken.
De ruimte, het gebouw, de viering raakte haar.
Zij voelde zich steeds meer daarbij betrokken.
Zij nam contact de pastoor.
Na enige voorbereiding liet zij zich dopen tezamen met haar dochter.

In de paaswake van dit jaar, in onze abdijkerk werden drie jonge mensen gedoopt.
Door de opendeur van onze kerken van de St. Agustinusparochie , werd het voor hen hun roeping duidelijk: lid te worden van de katholieke kerk en betrokken te zijn bij de geloofsgemeenschap.

In de media leest of verneemt menigeen wel eens iets over de voordeur. Wat speelt/er zich af achter die voordeur?
De voordeur is het symbool van geborgenheid en veiligheid.
Daar achter leeft een gezin, daar leven bewoners die op elkaar
aangewezen zijn, op elkaar betrokken zijn met een opdracht door een band van liefde en trouw, zorg en ruimte voor de ander.

In een kersttoespraak van Koning Alexander vernamen wij over zijn zorg en roeping. Hij zei: “Voortdurend zoeken wij als ouders naar een evenwicht tussen bescherming en ruimte voor de eigenontwikkeling van ons gezin”.
In zijn toespraak over ouderschap konden wij proeven over zijn roeping, als ouder en tegelijk over het koningschap als een herder, die op zijn tijd de deur openhoudt en op zijn tijd de deur gesloten houdt.

MEDECHRISTENEN

Zojuist lazen we in het evangelie over Christus
In dit verhaal van het evangelie schets Jezus onze roeping.

Namelijk: Onderhoud goede relaties met elkaar, help elkaar de weg van Christus te vinden in gebed en viering met Zijn Boodschap van hoop, met Zijn aandacht en zorg voor de mens in nood, als goede herders.

Onze samenleving, onze verwarde tijd vraagt om op zijn tijd onze deur dicht te hebben ter bescherming en houvast.

Tegelijkertijd is onze tijd van vluchtelingen dienen wij onze deur open te houden voor je naasten, voor allen die een beroep op ons doen om ze gastvrij te ontvangen, om samen lief en leed met elkaar te delen, om elkaar vast te houden en te ondersteunen.

Want christen zijn vraagt om een binnen en buiten gebeuren, vraagt om onderweg te zijn in hoop met een betrokkenheid tegenover de wijdverspreide onverschilligheid.

MEDECHRISTENEN

Op deze roepingenzondag gaan onze gedachten naar jonge christenen, die radicaal kiezen voor het priesterschap en religieuze leven.

Naar diakens en bezielde leken die binnen de kerkgemeenschap pastoraal en liturgisch werk in de eigen geloofsgemeenschap willen en kunnen volbrengen.

Naar alle trouw kerkgangers in onze vieringen en werkgroep en die met hun dienstbaarheid en aanwezigheid een positieve bijdrage geven aan de opbouw van de kerk van Christus.

Roepingenzondag heeft dit jaar het thema; “Bouw Mijn kerk op”.

Dit thema verwijst maar het visioen van de heilige Franciscus .

Bij het kruis hoorde hij een stem: “Ga en herstel Mijn huis”. Later begreep hij dat zijn roeping verder reikte dan zijn eigen kerkgebouw. Wij hebben allen gelijk Franciscus een roeping.

Wij zijn allen deur en herder met onze bezieling en trouw.

Wij, hier aanwezig, sluiten daarbij aan, met vrienden van de Abdij, met allen in de St. Augustinus parochie.

Bouw mee aan Christus Kerk, kom en zie. Wees deur en herder voor elkaar.
De kerkdeur staat open

.