Door: Joost Jansen o.praem.
‘Ga nu eens rustig zitten.’ Oma tegen kleindochter die met een verhit hoofd binnen komt rennen en nu al ‘over de rooie’ is omdat ze volgende week een spreekbeurt heeft. Oma schenkt wat in. ‘Als je nu elke dag een stukje voorbereidt, dan komt dat volgende week wel goed.’ De rust is weergekeerd. Ik weet dat niet iedere stress op deze manier wordt opgelost. Het voorbeeld is echter sprekend. Er is betrokkenheid en vertrouwen tussen kleinkind en oma, er is de rijke ervaring van oma, gelouterd door wat ze allemaal zelf heeft meegemaakt. Je kunt ook zeggen: het is doorgeven van een ervaring vanuit een rijke traditie.
Er is vandaag enorm veel stress onder alle lagen van de bevolking en het meest bij jongeren. Hoe zonde is dat. Deze stress verziekt de maatschappij want de wrange vruchten ervan komen we dagelijks tegen. Een auto die te hard rijdt, uit de bocht vliegt en kinderen en hun directeur doodt. Jongeren die geen andere uitweg meer zien dan zelf een einde aan hun leven te maken. Zelfs in onze kerken – laat ik maar de hand in eigen boezem steken – pastores die autoritair hun gang gaan omdat ze basisvertrouwen missen.
Tegen deze achtergrond klinken voor mij de lezingen uit de Schriften die we hoorden. Het Woord van God kan werken als een leessleutel voor wat er vandaag gebeurt. Jezus die iedereen uitnodigt, ook ons, om bij Hem te komen, allen die zwoegen en onder lasten gebukt gaan. Zijn juk is zacht, zijn last licht. Hij zegt niet dat alle lasten van je afgenomen worden, Hij benadrukt dat lasten anders worden ervaren omdat… Ja, waarom? We raadplegen even de profeet Zacharia: er komt Iemand om ons te bevrijden, gezeten op een ezel. Wie een eenvoudig vervoermiddel kiest, wekt sympathie en ontregelt als je te hoog van de toren blaast. Zulke nederige mensen kunnen we vandaag goed gebruiken als antidotum, als tegengif, bij al de opgeblazen patsers. Dit werkt al lasten verminderend.
Ik lees in het evangelie tevens de uitnodiging om tot Jezus te komen. Hij zegt: ‘Kom tot Mij…’ Hoe kom ik, hoe komen wij tot Hem? Hij leefde toch tweeduizend jaar geleden! De apostel Paulus komt ons te hulp: ‘Als iemand de Geest van Christus heeft, dan behoort hij Hem toe.’ Dus mensen met de Geest van Jezus Christus vertegenwoordigen Hem. Staat er niet geschreven dat wij als kerk zijn Lichaam zijn? Het lichaam van Christus? Dus mensen die belast en beladen zijn, zouden bij ons, hier, de rust moeten vinden! Uitdagende opdracht voor ons! Wij samen zouden een plek dienen te zijn waar mensen op adem kunnen komen. Gelukkig gaat het om een ‘samen’, in je eentje lukt het niet. Er is de onderlinge verbondenheid nodig om die rust uit te stralen. Wat Jezus dan met juk bedoelt is niet een last extra! Een juk verdeelt de lasten over twee schouders. Een last die je met een ander draagt, voelt veel lichter aan.
Gelukkig zie ik het gebeuren (en ook het tegenovergestelde, laat ik eerlijk zijn). Iedere dag in deze zomerperiode komen pelgrims van Camino Brabant in deze abdijkerk. De stempel voor hun routekaart ligt in de Mariakapel. Even een moment van bezinning, ontspanning, bij moeder Maria. Op mijn jaarlijkse vakantieplek in Frankrijk zit ik in mijn herkenbare toog op een bankje. Iemand gaat naast me zitten. Ik hoef maar te zegggen: ‘Vertel eens!’ Zij praat zich los en ik luister. Ontmoeting, omdat van beide kanten tijd wordt vrijgemaakt. Vaak kun je dit niet organiseren, het gebeurt belangeloos, zo maar. Je kunt je echter hiervoor innerlijk openstellen, met het oog op…
In een wereld met zoveel spanningen waarin mensen, en ook volkeren, zoveel lasten te dragen hebben, is de uitnodiging van Jezus om tot Hem te komen een verademing. Niet een Jezus ver weg en tamelijk ongevaarlijk, maar een Jezus die wij samen vormen als zijn Lichaam, zijn gemeenschap. Hij rust ons hiertoe uit doordat Hij zichzelf met ons deelt in deze eucharistie, Brood en Beker, voedsel vor onderweg. Hij bemoedigt ons ook door zijn Verhaal, zijn Blijde Boodschap. Kom maar, jullie die belast en beladen zijt. Ik draag het juk met al zijn lasten met jullie samen, want Ik ben een Tochtgenoot. Ik hoop dat velen jullie weten te vinden…